Nutrition Intervention การแก้ไขปัญหาทางโภชนาการ

การแก้ไขปัญหาทางโภชนาการ (nutrition intervention) เกิดขึ้นเมื่อนักกำหนดอาหารวินิจฉัยปัญหาทางโภชนาการแล้ว โดยนักกำหนดอาหารอาจเป็นผู้ทำการแก้ไขปัญหาเอง หรือส่งต่อไปยังทีมสหสาขาวิชาชีพเพื่อช่วยแก้ไขก็ได้ ในการตัดสินใจเลือกวิธีในการแก้ไขปัญหา ไม่ว่าจะเป็นการให้โภชนบำบัดทางการแพทย์ การให้โภชนศึกษา การให้คำปรึกษาเพื่อปรับพฤติกรรม หรือการทำงานร่วมกับทีมสหสาขาวิชาชีพเพื่อแก้ไขปัญหา จะต้องสอดคล้องกับปัญหาที่เกิดขึ้น และมีตัวชี้วัดที่สามารถติดตามและประเมินผลการแก้ไขปัญหาได้ โดยทุกวิธีการแก้ไขปัญหาจะต้องอยู่บนหลักการทางวิทยาศาสตร์ และหากเป็นไปได้ ควรมีเอกสารอ้างอิง หรืองานวิจัยที่น่าเชื่อถือรองรับ (evidenced-based practice)

การกำหนดวิธ๊การแก้ไขปัญหานั้น จะต้องพิจารณาเป็นรายบุคคล โดยอาจอ้างอิงจากแนวทางปฏิบัติทางด้านโภชนาการจากสถาบันต่างๆ หรือตำรา/การศึกษาทางวิชาการที่น่าเชื่อถือก็ได้ จากนั้นจึงพิจารณาวิธีการแก้ไขปัญหาที่เหมาะสมกับสภาวะของผู้ป่วยในด้านต่างๆ เช่น การศึกษา เศรษฐฐานะ ความพร้อมในการเปลี่ยนพฤติกรรม ฯลฯ นอกเหนือจากเป้าหมายเรื่องสุขภาพและโรคด้วย โดยมุ่งเน้นไปที่การจัดการสาเหตุของปัญหาที่เกิดขึ้น ซึ่งในการกำหนดวิธีการแก้ไขปัญหาทุกครั้ง จะต้องระบุตัวชี้วัดที่ใช้ติดตามและประเมินผลได้ด้วย เช่น ผลทางห้องปฏิบัติการที่เปลี่ยนแปลงไป ความดันโลหิตที่ลดลง น้ำหนักตัวที่ลดลง/ เพิ่มขึ้น การบริโภคอาหารที่มีใยอาหารเพิ่มขึ้น ฯลฯ พร้อมระยะเวลาและความถี่ในการประเมินผล

การบันทึกข้อมูลการแก้ไขปัญหาทางโภชนาการ ควรบันทึกวัน เวลา เป้าหมายของการแก้ไขปัญหาทางโภชนาการ ผลที่คาดหวัง แนวทางปฏิบัติที่ใช้กับผู้ป่วยรายนั้นๆ ความร่วมมือกับสหสาขาวิชาชีพ อุปกรณ์ที่ใช้ และตัวชี้วัด พร้อมระบุระยะเวลาและความถี่ของการติดตามและประเมินผล

Reference:

  • American Dietetic Association. Nutrition care process and model part I: The 2008 update. J Am Diet Assoc. 2008; 108(7): 1113-7.

About the author

ฐนิต วินิจจะกูล

นักกำหนดอาหารวิชาชีพ
กำลังศึกษาต่อ Master of Science (Nutrition and Dietetics)
The University of Utah สหรัฐอเมริกา