Case-study: โภชนาการในผู้ป่วยสมองเสื่อม

วันนี้ขออนุญาตนำ case-study มาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันอีกครั้งนะครับ วันนี้เป็นเคสสมมติ เกี่ยวกับโภชนาการในผู้ป่วยสมองเสื่อมกันครับ แลกเปลี่ยนความคิดเห็น เสนอแนะผ่าน facebook ได้เลยครับ

*เคสดังต่อไปนี้เป็นเคสตัวอย่างที่สมมติขึ้นมาไม่มีตัวตนจริงใด ๆ ทั้งสิ้น

นางประทิน (นามสมมติ) เพศหญิง อายุ 82 ปี เข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลจากภาวะสมองเสื่อมและการได้ยินลดลง มีประวัติเป็นโรคพาร์กินสันมา 7 ปี อาศัยอยู่กับสามีอายุ 78 ปี (เป็นผู้ดูแลหลัก) ลูกชาย (52 ปี) ภรรยาลูกชาย (49 ปี) และหลานสาว 2 คน (24 ปีและ 22 ปี) อดีตเคยเป็นข้าราชการครูในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ

ส่วนสูง 159 cm น้ำหนัก 54 kg BMI 21.35 kg/m2

น้ำหนักตัวในอดีต 66 kg (ใน 6 เดือน)

อาการทางคลินิก: คนไข้มีลักษณะกล้ามเนื้อฝ่อลีบ ไขมันสะสมลดลงอย่างเห็นได้ชัดในบริเวณแขนและขา ไม่มีอาการบวมน้ำ ไม่สามารถลุกขึ้นได้ด้วยตนเอง ต้องมีผู้ดูแลคอยพยุงให้ลุกจากเตียงมานั่งบนเก้าอี้

ประวัติการบริโภคอาหาร: ผู้ดูแลหลัก (สามี) ระบุว่าคนไข้มีความอยากอาหารลดลงอย่างมากในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา และสามารถบริโภคอาหารได้ลดลง คนไข้เคี้ยวอาหารได้ช้า และใช้เวลานานมากในแต่ละมื้อ รวมถึงมีอาการไอเล็กน้อยหลังจากกลืนอาหารบางครั้ง ผู้ดูแลจึงมักทำข้าวต้ม/โจ๊กหมูสับ ไก่สับให้รับประทาน โดยได้มื้อละประมาณ 1/2 ถ้วยเล็กเท่านั้น มีเพียงบางมื้อที่สามารถรับประทานได้หมด แต่ก็ใช้เวลานานมาก

คำถาม …

  1. ความต้องการพลังงานและโปรตีนของคนไข้เป็นเท่าใด?
  2. นักกำหนดอาหารมีคำแนะนำทั่วไปอะไรบ้างที่สามารถแนะนำคนไข้และญาติคนไข้ได้?
  3. นักกำหนดอาหารมีคำแนะนำที่เกี่ยวข้องกับโภชนาการอย่างไรบ้างที่จะแนะนำคนไข้ได้?
  4. ญาติมีคำถามเกี่ยวกับการให้อาหารทางสายให้อาหารผ่านทางหน้าท้อง (PEG) นักกำหนดอาหารจะต้องประเมินตัวชี้วัดใดเพิ่มเติมบ้าง ก่อนที่จะสามารถแนะนำเกี่ยวกับการให้อาหารทางสายให้อาหารได้ และในกรณีนี้ การให้อาหารทางสายให้อาหารผ่านทางหน้าท้องเหมาะสมหรือไม่ เพราะเหตุใด?

พูดคุยกันผ่าน facebook ได้ที่นี่เลยครับ 🙂

About the author

ฐนิต วินิจจะกูล

นักกำหนดอาหารวิชาชีพ
กำลังศึกษาต่อ Master of Science (Nutrition and Dietetics)
The University of Utah สหรัฐอเมริกา